Fandom

شعرونه

د مينې ناورين

2,655pages on
this wiki
Add New Page
تبصرې0 Share

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

وسوم اور د انتظار، خو ته رانغلې

سپېلنی وريت په انگار، خو ته رانغلې

په درشل کې د ښکلا د پېغلتوب دې ‌

ډېر سرونه شول بلهار، خو ته رانغلې

چې مو کړی وو تړون پکې د مينې

وران ويجاړ شو هغه ښار،خو ته رانغلې

مال و سر وهست ونېست مې له يو سره

کړه دا ستا له سره ځار، خو ته رانغلې

چې ښکالو مې ستا د خيال د پښو تر غوږ شوه

ما کړه فرش په لېمو لار، خو ته رانغلې

د تيارو له ځنگله هسک لکه شهاب شول

د رڼو سپېدو سپېدار، خو ته رانغلې

توره شپه مې وروڼله ستا گلمخ ته

لکه پر مخه تر سهار، خو ته رانغلې

زه په خيال ستا د اوږدو زلفو کړيو

وختم پر سر د دار، خو ته رانغلې

ستاسر و ورته يې، لمن له گلو ډکه

شو خزان هغه بهار خو ته رانغلې

چې ښندلی مې وای ستا د ناز په پښو کې

شومې تېر د ځوانۍ وار، خو ته رانغلې

لاس پرسر دې کړم له ژوند اسرې د هوکې

پر ما خاورې شوې انبار، خو ته رانغلې

ما د خپلو هډو پلو له ايرو جوړ کړ

درته څلی د يادگار، خو ته رانغلې

ما وېل بلې مې له لوره کړې د مينې

يو څو شمې پر مزار، خو ته رانغلې

ستا د مينې د اور وينو له ناورينه

ارمان يوړ گور ته زيار، خو ته رانغلې

 پېښور

۳/۱۱/۱۹۹۴

Also on Fandom

Random Wiki