Fandom

شعرونه

يوه شـنه دره د مينې

2,654pages on
this wiki
Add New Page
تبصرې0 Share

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

شپه توړۍ په لاس لکړه

په همدې لاره شوه تېره

موږه دواړه ورپسې ځو

ستا خندا یو ښکلی تاج دی

پاس په زلفو سهار ایښی

ما دې ملا نه لاس چاپېر کړ

ستا پر ولي مې سر ایښی

دواړه ځو د ځنګله لور ته

د سپرلي د ابۍ کور ته

څومره ښکلی شین ځنګل دی

د څېړیو د مماڼو

چې هر ګام درسره واخلم

زرکې والوځي له کاڼو

هغه وړاندې ونې ګورې؟

هلته لرې د سیند کڅ کې

په ډبره راته کینه

غاړه دنګه

سینه سپینه

شه کوتره راته کینه

چې ستا حسن ته نقاش شم

د خپل خیال قلم به واخلم

د هنر په ښایستو کې

ښاپېرۍ به قسم واخلم

ته بیا لږ راته موسکۍ شه

یوه مسته ادا وکړه

غرنۍ شه غرنۍ شه

لږ ساده غوندې کوچۍ شه

ستا تصویر به داسې جوړ کړم

چې پرې تږی جهان موړ کړم

آن چې غر هم پرې مین شي

لیونی شي په اتڼ شي

سم چې لاس ورته را اوږد کړي

زه یې واچوم اوبو ته

د مست سیند مستو څپو ته

چې پرې مست شي بیړنی شي

لکه آس چې لیونی شي

د څپو په لاسو ورکړي

څو څاپېړې د غره مخ ته

خو زه وته یې خواته راشو

غره او سیند ته په خندا شو

هغوی دواړه بیا پخلا کړو

د ماشومو زړو غوسه یې

لوبو لوبو کې ترې غلا کړو

شنې درې ده اوږه ایښې

د چینې یې مېلمانه یو

کان د زړه ته یې لاس اوږد کړه

دوړو تېږو په منځ کې

موټی خښ کړه پال وګوره

زړه کې تېره کړه زما مینه

سیپاره د خپل ښایست هم

سپین نازک موټی را باسه

ډک له پاکو وړو تیږو

که غمی په کې را ووت

یا مرۍ یې وه په منځ کې

بیا نو غیږې ته رادرومه

یوه مسته خولګۍ راکړه

نېکشاګومه یې کړې خدایه

بختوره یې کړې ربه !

ژر شه ژر شه لاس دې راکړه

چې باران پر دره اوري

باد وزرونه پرانیستلي

زړه د تږي ځنګل ګوري

واه! چې څنګه مې په غېږ کې

د باران څاڅکو خیشته کړې

لکه تکه سپینه زاڼه

د خدای شين هنر لمده کړې

د باران د څاڅکو هار دې

ځي غمي غمي پر غاړې

مخ آسمان ته سترګې پټې

خدایزده څه له خدایه غواړې

ته دې زنه را نږدې کړه

چې ترې جام د کوثر جوړ کړم

د سینې له ښکلي رود نه دې

دا تږی زړګی موړ کړم

اخ ظالمې زه دې لوند کړم

ته خو لور د شرشرې وې

زه دې څاڅکې غوندې ړوند کړم

زما په غیږه کې شه پټه

چې تر هغو پرښو ولاړ شو

چې ترې لاندې وچه زمکه

لکه ستا تر پیکي لاندې

د سپین وچویلي په شان ده

چې لږ اور هغلته بل کړو

دا تاوده تاوده آهونه

د خپل عشق ورسره مل کړو

زه دې ولي باندې سر ږدم

ته دې لیچې زما پر غاړه

زه دې شونډو باندې خوله ږدم

ته مې زړه نه کیسې غواړه

۱۳۷۷/۱۱/۲

لغمان

Also on Fandom

Random Wiki